Den Originaltext auf Deutsch finden Sie hier.
Kürtler İşid’i yendi. Avrupa şimdi onları hiçe sayıyor. Bu korkak ilkesizlik ileride önümüze yüksek bir fatura çıkaracaktır.

Suriye’nin kuzeydoğusunu Kürtler Hristiyan ve Ezidi müttefikleriyle birlikte kontrol ediyorlar. İşid’i şehir savaşında ağır bedeller ödeyerek bu kadınlar ve erkekler mağlup ettiler. Ve bunu yaparken binlerce esir ele geçirdiler, bunların 900’ü AB ülkelerinden gelen İSİD savaşçısı.

Birkaç gün önce gerçekleştirdiğim ziyaret sırasında Kuzeydoğu Suriye özerk bölge yönetimi ile aramızda bağlantı kuran Muhammed: ‚Aralarında mavi gözlü sarışın adamlar var, tamamen beyinleri yıkanmış ve cihat hayalleri kuruyorlar!‘ diye anlatıyor. Kendisi bu adamların bazıları ile bizzat konuşma fırsatı bulmuş. ‚Cennet’ten bahsediyorlar ve İŞİD için savaşmak ile iyi bir şey yaptıklarına gerçekten inanıyorlar. Akılları o kadar dönmüş ki, söz geçirmek çok zor. İnancını sonradan değiştirmiş olan Avrupalılar gerçekten en kötüleri. Tam fanatikler.‘

Tabii ki bu kadar çok islamcıyı bu istikrarsız bölgede tutmak yüksek maliyetlerin yanı sıra aynı zamanda büyük bir risk teşkil ediyor. Dolayısıyla, bölgedeki özerk yönetim bu savaşçıları geldikleri avrupa ülkelerine iade etmeye çalışıyor – ancak AB hükümetleri parmaklarını bile kıpırdatmıyorlar. ‚Dışişleri bakanı‘ Aldar Halil’in söylemlerine göre AB reaksiyon bile göstermiyor. Bu tutumun hesabı ileride sorulacak gibi görünüyor.

Suriye’deki savaş hala acımasızca devam ediyor, ancak fiilen de olsa kesin sonucu belli. Gücünü yeniden sağlamlaştıran Esad rejimi ülkenin büyük bölümünü yönetiyor. Kürtler birçok azınlık ile ittifak kurarak ülkenin kuzeydoğusunda söz sahibiler. Kuzeybatı ve bazı çöl bölgeleri islamcıların kontrolü altında, ancak kazanamayacaklar. Savaş sonrası düzeni Esad ve Kürtler kendi aralarında müzakere edecekler.

Türkiye’nin islamcı cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan bunu kabul etmek istemiyor. Kürt bölgelerini istila ve fethetmekle tehdit ediyor.

Şimdiye kadar Kürtlerle birlikte savaşan amerikan askerlerinin bölgedeki varlığı Erdoğan’ı geri tutuyordu. İŞİD yenildi diyerek, ABD başkanı Donald Trump amerikan askerlerini en hızlı şekilde geri çekeceğini noel’den kısa süre önce açıkladı. Bu kararı müttefiklerine danışmadan verdi. Bütün bölge şaşkınlık içindeydi ve Erdoğan’ın cevabı gecikmedi: NATO müttefiklerinin geri çekilmeleri ile Türkiye bırakılan bölgelere gireceğini diyen Erdoğan, kararlı olduğunu sürekli dile getirdi.

Bu işgalin öncüsü muhtemelen düzenli türk birimleri değil, islamcı örgütler, paralı askerler, düzensiz ve resmi olmayan komandolar olacak.

Peki ya sonra? Kürt olan ve bana aracılık yapan Muhammed, ‚İnsan haklarına saygı duyacağız‘ diyor. ‚İslamcı örgütler hapishaneleri ele geçirirse, mahkumları canlı olarak geride bırakacağız, savunmasız AB vatandaşlarına katliam yapılmayacak, bunu garanti edebilirim‘ diyor.

Bu AB’den gelen 900 İŞİD savaşçısının kısa süre sonra islamcı milisler tarafından kurtarılacağının ve karanlığa karışabileceklerinin anlamına geliyor. O zaman bu kişiler Kürtlerden daha çok bizim sorunumuz olacak. Çünkü bu insanlar orta doğu’da değil, avrupa’da radikalleşti. Savaşa gittiklerinde zaten islamcıydılar ve avrupa’da hala iyi bağlantıları var. Sonrası bu işte.

Suriye’de yedi yıldır devam eden bir savaş var. Suudiler, İranlılar ve Türkler farklı grupları finanse etmek ile birbirleriyle savaştılar. Putin, Esad’ı kurtardı. Amerikalılar Kürtleri eğittiler ve İŞİD’e karşı desteklediler, şimdi ise ilgileri azalıyor. Ya Avrupa? Fransa ve İngiltere’nin bölgede amerikalılar ile birlikte çalışan küçük askeri birlikleri var, o kadar. Peki ya politik faaliyetler? Neredeyse sıfır. İlgi oranı? Sıfır bile değil.

Hayır, tam olarak öyle değil. Savaştan dolayı kaçmak zorunda bırakılan mültecilerin oldukları yerde kalmaları isteniyor. Dolayısı ile Erdoğan’la mülteci anlaşması yapıldı, milyonlar verildi kendisine ve o da bölgeden kaçanların sıkça kullandığı balkanlar güzergahını kapattı . Bu yüzden Avrupa hükümetlerine baskı yapıyor: ’Eğer bana karşı diklerinseniz mülteciler gelecek, o yüzden ağzınızı kapayın’ diyor.

Ve Avrupa ağzını kapıyor, her anlamda. Türkiye’den daha çok, bir tek kocaman bir diktatörlük olan Çin, gazeteci içeri tıkıyor. Ardından Erdoğan’ın uşakları geliyor, cezaevlerinde 168 medya çalışanı bulunuyor. Son zamanlarda, Avusturyalı gazeteci Max Zirngast’ı da tutukladılar. Lütfen sinirlenmeyin.

En geç o 900 avrupalı İŞİD savaşçısı kayıplara karıştıklarında bu korkak ilkesizliğimizden dolayı önümüze ağır bir fatura çıkarılacak. Ne yapabiliriz peki? Bizim ona olan ihtiyacımızdan daha fazla Erdoğan’ın avrupa’ya ihtiyacı var. Tekstil endüstrisine, avrupa’daki türk toplumunun para transferlerine, turistlere, semt projelerine ve ayrıca mülteci anlaşması fonlarına ve ticaret anlaşmalarına ihtiyacı var. Erdoğan bütün bunları kaybedecek eğer gerçekten söylediklerini yaparsa.

Avrupa’nın Kürtlerin sırtını sıvazlayarak, ‚İŞİD’i yendiğiniz için teşekkür ederiz‘ diyerek sırtını dönmesi yetersiz. Kuzeydoğu Suriye’nin özerk bölgesi tüm ortadoğu’daki tek demokratik, laik, etnik açıdan çoğulcu bir politik projedir. Bu bölgeyi Erdoğan’ın önüne yem olarak atarsak kaybederiz. Sadece biz kaybederiz.

Belki de Kürtler ve müttefikleri savaşı kazanacak. Bir hristiyan belediye başkan yardımcısı kadın bana: ‚Erdoğan ile Esad arasında seçim yapmak zorunda kalırsak Esad’ı seçeriz. Erdoğan bizi katleder, Esad yaşamamıza izin verecektir. Bu yüzden onunla birlikte son mermiye kadar savaşacağız‘ demişti.

Putin gülüyor. Avrupa yine onun önünde eğiliyor.

——–
Kurdan DAÎŞ têk bir. Lê Ewropa niha dev jiwan ber dide. Ji ber vê sekna tirsonek emê hesabekê mezin bidin.
Bakurê Sûriyê di bin kontrola hezên kurd û hevalbendên wan ên xrîstîyan û êzîdî da ye. Wan hêzên hanê li hemberî DAÎŞ´ê şer kir û gelek ji wan jiyana xwe ji dest dan. Di vî şerî de jî 900 şervanên DAÎŞ´ê ku ji Ewropayê tevî DAÎŞ´ê bûn êsîr girtin.

„Di nav wan de mêrên porkej û çavşîn hene. Mêjiyê wan bi temamî hat şûştin û qala pîrozbûna cîhadê dikin“, Mihemed, pêwendiya min di hundirê rêveberiya Bakurê Suriyê, ji min ra çend roj berê li wir got. Ew bi xwe bi hinek ji wan axiviye.“Kêfa wan pir ji sohbetên li ser cinnetê tê û hemû di vê baweriyê de ne ku bi vî şerê ji bo DAÎŞ´ê tiştekî gelekî baş kirin. Mêjiyê wan ewqas tevlihev e ku mirov nikare bi tu awayî tiştekî bi wan bide famkirin. Ew kesên ku piştre bûne misilman û ji Ewropa hatine fanatikên herî xirab in.“

Bê guman ewqas êsîrên wisa li herêmeke tevlihev him xeter e him jî mesrefên wan pir zêde ne. Ji ber vê rêveberiya xweser dixwaze van girtiyan bişîne welatên ku jê hatine. Lê YE(Yekîtiya Ewropayê) tiştekî nake. „Wezirê Derva“ Aldar Xelîl dibêje ku heta niha tu deng ji ewropayê di vî warî de derneketiye. Lê niha dibe ku ev rewş wê bibe bela li serê wan.
Şerê li Sûriyê hîna didome lê encama wê em dikarin bêjin hema xuya ye. Piraniya Sûriyê di bin hukmê rejîma Essad da ye û deshilatdariya wî zexm e. Kurdan bi gelek hindikaniyan ve li hev kirin û niha kontrola Bakurê Sûriyê di nav destên wan de ye. Li hin deveran hîna hêzên DAÎŞ û çeteyan hene, lê ne mimkun e ku ewê bi ser kevin. Piştî şer wê rejîm û hêzên kurd ser rewşa Sûriyê muzakare bikin.

Ev yek jî li dijî plan û hesabên serokkomarê tirk Recep Tayyip Erodogan e. Niha gef dixwe ku bi hêzên eskerî wê rojava dagir bike.
Heta niha hebûna eskerên amerîkî li hember vê planê asteng bû. Serokê Amerîkayê Donald Trump berî Cejna Noel´ê aşkere kir ku ji ber DAÎŞ têk çû dixwaze hêzên xwe bi lez vekişîne. Trump ev daxuyanî ji nişka ve da û hemû herêm matmayî ma. Berteka Erdogan pir zû hat: heke hevalbendên wî yên ji NATO´yê hêzên xwe vekişînin Tirkiye wê hêzên xwe li wir bi cih bike.
Bi îhtîmaleke mezin pêşengên vê hewla dagirkirinê dê hêzên îslamîst û faşîst bin.

Û piştî wê? „Emê li gor mafên mirovî tevbigerin“ Mihemed dibêje. „Emê tu girtî û êsîr nekujin. Heke van hêzên îslamîst girtigehan ji dest me bistînin emê dest medin girtiyên wir. Dê bi tu awayî li hember welatiyêN YE´yê qetlîamek pêk neyê.“

Ev tê vê maneyê ku dibe ev 900 şervanên ji ewropayê di demeke nêz de ji aliyê DAÎŞ´ê ve werin rizgarkirin û winda bibin. Wê demê ewê ji kurdan zêdetir sere me biêşînin. Ji ber ku ew kes ne li Rojhilata Navîn bûne radîkal, lê li ewropayê. Berî ku herin şer îslamîst bûn. Tor û pêwendiyên wan li vir in.

Eva heft sal in li Sûriyê şer heye. Sûûdi, Faris û Tirk alîkariya maddî ya aliyên cuda kirin û bi vî awayî şerê hevdû kirin. Putin Essad rizgar kir. Amerîka kurd perwerde kirin û di şerê li hember DAÎŞ´ê de pişta wan girtin. Niha dev ji kurdan berdidin. Û ewropa? Tabûrên piçûk ên Fransa û Britanyayê li ba Amerîka hene, ewqas. Liv û xebatên polîtîk? Hema tune ne. Xema wan? Nîn e.
Ew ne tam rast e. Ji ber şer gelek penaber hene. Bila ew li cihê xwe bimînin. Ji ber vê bi Erdogan re li hev kirin. Milyonan didin wî wî jî riya Balkanê girt. Bi vê jî hikûmetên ewropayê tehdît dike: ku hûn forsa xwe bikin penaber wê werin, loma devê xwe bigirin.

Û ewropa di hemû mijaran de devê xwe digire. Tenê yek welat heye ku ji Tirkiyê zêdetir rojnamevanan diavêje zîndanê ew jî diktatoriya Çîn e. Piştî Çîn´ê nijdevanên Erdogan tên. 168 rojnamevan di girtîgehan de ne. Herî dawî jî rojnamevanê nemsayî Max Zirngast jî binçav kirine. Aman ha hêrs mebin.

Ji bo vê sekna tirsonek emê hesabekê mezin bidin. Herî dereng dema ku ew nehsed şervanên DAÎŞ´ê winda bibin emê hesab bidin. Em çi dikarin bikin? Erdogan ji ewropa zêdetir hewcedarê me ye. Erdogan hewcedarê van tiştan e: peymanên bazirganiyê ji bo sanayiya textîl, pereyên ku ji tirkên li erwopayê, ji projeyên cînariyê û ji peymana li ser penaberan tên. Heke ew planên xwe pêk bîne divê ew hemû tişt ji destê wî biçin.

Ne bes e ku ewropa tenê pişta kurdan mist bide û bêje, mala we ava we DAÎŞ têk bir û piştî vê jî kurdan biavêje devê guran. Xweseriya demokratîk li Rojhilata Navîn yekane projeya polîtik e ku demokratîk. sekuler û pirçandî ye. Ku em vê biavêjin devê Erdogan emê têk biçin. Ne kesekî din, tenê em.

Ji ber ku îhtîmalek heye ku kurd û hevalbendên wan bi ser kevin. Hevseroka xrîstîyan ya şaredariyekê ji min re got: „Ku emê mecbûr bimînin ji Erdogan û Essad yekî hilbijêrin, emê Essad hilbijêrin. Erdogan wê qira me bîne. Essad wê bihêle em bijîn. Loma emê bi wî li hev bikin û heta guleya xwe ya dawîn şer bikin.
Putin dikene û ewropa xwe li ber wî ditewîne.

Veröffentlicht von Michel Reimon